Poplątana
KONIEC JEST BLISKI
Nigdy tego nie rozumiałem. Jest ta dziewczynka, Dorotka.
Wiedzie zwyczajne, nudne życie. Może je zmienić w coś ekscytującego,
a chce tylko wrócić do domu.
Jak mnie tu sprowadziłaś?
Przyzwałam ducha przodków. Łatwizna.
Pewnie.
Z pracy. Zaczekaj.
Cześć, Farnaz. Powoli, nie rozumiem... Niemożliwe.
Sprawdź... Nie dzwoń pod numer alarmowy.
Nie dzwoń. Zaraz tam będę.
- Muszę lecieć. - Co?
Czekaj.
Jak pojedziesz, to cię zabiją.
Nie możemy nic zrobić, póki się nie dowiemy, kto to zrobił.
Jeśli nie pojadę tej nocy do laboratorium,
morderca spróbuje ponownie.
Nie trafię stąd do domu.
Zostań tu. Wrócę po ciebie.
Tato!
Czekałam.
Wiem.
Całą noc.
Możemy to zmienić.
Pojedźmy do laboratorium.
Przestań. Uważaj na sprzęt.
Gdzie ona jest?
Tu jej nie ma. Zostaw!
- To rezonator za dziesięć tysięcy. - Gdzie jest Alma?
Co się dzieje?
Zobaczyłam wyłamane drzwi, więc zadzwoniłam.
Okazało się, że to twoja żona.
Almo?
Co tu robi mama?
Nie wiem. Pamiętam tylko, jak zostawiłem cię na ulicy.
Gdzie ukryłeś Almę?
Wiem, że na niej eksperymentujesz.
To nieprawda.
Opowiedziała mi sen, w którym tu przyszła,
a ty okablowałeś jej głowę.
Małe dziewczynki miewają dziwne sny.
Przestań kłamać.
Pamiętam to. To nie był sen, prawda?
W pewnym sensie wszystko jest snem.
Ale tamto nie było.
Podobno nie prowadziłeś na mnie badań.
Próbowałem rozwinąć twoje zdolności.
Żebyś nie skończyła jak moja matka.
Jako ofiara... Chciałem, żebyś została szamanką.
I to się dzieje. Robisz zadziwiające postępy.
- Nie ma jej tu. - A gdzie jest? Almo?
- Zostawiłem ją, żeby tu przyjechać. - Zostawiłeś? Nocą?
W Terrell Hills. To spokojna okolica.
Jak mogłeś ją zostawić?
Bo się tu włamałaś!
Kogo to obchodzi?
Znasz wagę mojej pracy.
Pracy? Czy upojnych nocy ze swoją ukochaną?
My nie...
Bardziej zależy ci na niej niż na własnej córce!
Nikomu nie zależy na Almie bardziej niż mnie!
Może być kluczem do czasu i przestrzeni.
Czy ty siebie słyszysz?
Zachowywałeś się jak palant.
Byłem zmotywowany.
Wykorzystywałeś mnie w swoich badaniach.
Chciałem pomóc swojej matce.
Co?
Myślałem, że jeśli cofnę się w czasie,
wyszkolę ją, żeby nie stała się przerażającym monstrum,
nie została zamknięta i zdała sobie sprawę ze swoich zdolności.
Tak jak ty.
Nie mogę mieć relacji z Almą?
Nie możesz! Nie będę się dłużej okłamywać.
Nie jesteś już mężem. Ojcem też prawie nie.
Nigdy nie będę jednym z tych ojców,
którzy wracają o szóstej,
bawią się lalkami i robią hot dogi.
To nie w moim stylu.
Wiesz, że nie o to chodzi.
To koniec.
- Nie. - Posłuchaj!
Nie wracaj już do domu.
Nigdy.
Nie pamiętasz tego?
Pamiętam tylko, jak cię zostawiłem.
Teraz widzę,
że to jednak nie była trauma po wypadku.
Nie mogę tu zostać.
O nie. Nie zostawisz mnie znowu. Zostaniesz tu.
Musisz.
Co jest?
Eksperymenty na dzieciach wymagają zgody obojga rodziców.
Daj mi spokój. Właśnie zostawiła mnie żona.
Nie chcę już tego robić.
Przesadziliśmy. Najpierw kradzież relikwii...
Indianie nie wiedzieli, jaką mocą dysponują.
Kradzież relikwii?
A teraz nielegalne eksperymenty na dziecku.
Dokąd się wybierasz?
Powiem twojej żonie prawdę.
Nie rób tego. Odetnie mnie od Almy.
A potem poinformuję szefa wydziału.
Gdyby wyszło na jaw, że o tym nie zameldowałam...
Nie, Farnaz... Nie mogę normalnie myśleć.
Wybacz. Może się mylę.
Odwiozę cię do domu. Pomyślimy, jak powiedzieć mojej żonie o tym,
co tu robimy. I że Alma na tym nie ucierpi.
Od tego zaczniemy.
Dobrze.
Co ja tu robię? Tato?
Zatrzymaj się na czerwonym.
Nie będzie wypadku i szpitala.
Wszystko wróci do normy.
Gdzie jesteś?
Wybacz, że cię w to wciągnąłem.
Co się stało, gdy wiozłeś Farnaz do domu?
Podjedź i stań na czerwonym.
Nie, chcę poznać całą prawdę.
Tato?
Chcę wiedzieć, co się stało.
Nie rób tego.
Minąłeś mój zjazd.
To nie jest droga do mnie.
Dokąd jedziemy?
Nic mi już nie zostało.
Straciłem rodzinę.
Ty się ode mnie odwróciłaś.
Odbiorą mi laboratorium. Moje badania przepadną.
Przepraszam, nic nikomu nie powiem. Obiecuję.
Nie ufam ci.
Wypuść mnie.
Co robisz?
Przejmuję kontrolę.
Nie!
Nie widzisz tego? Nie warto mnie ratować.
Nie! Tato!
Przekonywałem cię, że jestem tym dobrym, ale to nieprawda.
Nie zrezygnuję z ciebie! Spróbujemy jeszcze raz.
Możemy wracać bez końca.
To niczego nie zmieni.
Utknę w matni własnych błędów. Spójrz, co zrobiłem!
Cały czas powtarzasz, że złe wybory mnie nie definiują.
Że chcę pomagać ludziom. Po kim to mam?
Pragniesz kochającego ojca, więc widzisz, co chcesz.
Nie! Musi być jakiś sposób.
Nie możesz wpłynąć na tamtego siebie? Zmieniłeś się na lepsze.
Możliwe, że jest sposób, ale... nie jestem chyba dość silny.
Spróbuj! Nie próbuj, ale spróbuj.
Spróbuj, nie próbując, jasne?
Mówisz jak ja.
Oczywiście. Jesteś moim tatą.
Jest ta dziewczynka, Dorotka.
Linie czasowe łączą się ze sobą, kiedy wracasz.
Jeśli to zadziała, znów się zobaczymy.
- Gdzie? - Wiesz gdzie.
- Berek. - Berek!
Szansa na nowe życie.
WIGILIA PASCHALNA - 20 KWIETNIA 2019
Posiedzimy w tej jaskini razem.
Podoba mi się.
Nigdy tego nie rozumiałem.
Jest ta dziewczynka, Dorotka.
Wiedzie zwyczajne, nudne życie. Może je zmienić w coś ekscytującego,
a chce tylko wrócić do domu.
Gdybyś ty miała okazję zrobić coś niezwykłego,
też byś wolała wrócić do normalności?
Ja myślę, że jeśli wiedźma umiera, gdy się zmoczy,
to powinna uważać przy siusianiu.
Trafna uwaga. Z pracy.
Odbierzesz?
Żartujesz? Telefon z pracy? Musimy kupić słodycze.
Nie mamy babeczek z masłem orzechowym,
a twoja mama lubi tylko takie.
To co z tym Czarnoksiężnikiem z Oz?
Jest bez sensu. Choćby te małpy.
Te malutkie skrzydełka nie mogły działać.
- Ale z ciebie sztywniak. - Dziękuję.
Dobry Boże.
Uderzyła się w lustro, było dużo huku,
upadła i się pokaleczyła.
Nie! Wiem, że tak to widzicie,
ale było inaczej.
Dzieci, muszę pomówić z Almą.
Włączę wam jakiś film.
Krainę lodu!
- Tylko nie to. - Chodźcie.
Od czasu wypadku starałem się być wobec ciebie
wyrozumiały i tak dalej,
ale najważniejsze są dzieci.
To, co dziś zrobiłaś, jest nie do przyjęcia.
Wiem, że tak to może wyglądać...
Nie możesz już tu pracować.
I tak chciałam poprosić o dzień wolnego.
Muszę odwiedzić pewną piramidę w Meksyku.
Mówię jako twój przyjaciel.
Bardzo się o ciebie martwię.
Wszystko jest w porządku. Zrobiłam, co musiałam.
Będzie dobrze.
Jasne.
Zrobię ci chociaż kanapkę.
Muszę tam dotrzeć, zanim połączą się linie czasu.
Właśnie o tym myślałem.
W Powrocie do przyszłości przeszłość zmienia się, gdy Marty z niej wraca.
Widocznie u białych to działa inaczej.
Chciałem się tylko upewnić, że wszystko przemyślałaś.
Halo? Almo?
Skąd tu moja mama?
Skąd mam wiedzieć?
- Sam kazał mi przyjechać. - Szlag.
Ty ją wezwałeś?
Musiałem. Wiem od Tundego, co się stało w szkole.
Rozmawialiśmy z twoją mamą. Martwimy się o ciebie.
Chciałeś mnie zatrzymać?
Tak, ale posłuchaj.
Czemu wciąż ci ufam? Idiotka ze mnie.
- Almo, wszystko w porządku? - Daj nam moment.
Wpuść mnie, córeczko.
Sprawdziłem twoje leki
i trafiłem na stronę o schizofrenii.
Objawy się zgadzają.
Słyszysz głosy, wierzysz, że masz wyjątkowe moce
i ważną misję do wypełnienia.
Rozgryzłeś mnie! Wy to lekarze, a ja wariatka!
Dzieje się z tobą coś złego.
Mam dość udawania, że tak nie jest.
Wiesz co? Nie jestem twoim problemem, więc się odwal.
Muszę zorganizować ci pomoc, nawet jeśli
mnie znienawidzisz. Bo cię kocham.
Gdybyś mnie kochał, tobyś mnie nie okłamywał!
Dobra! Mam być z tobą całkiem szczery?
Jesteś chora psychicznie.
Nie cofnęłaś się w czasie
i nie rozmawiałaś z ojcem, bo on nie żyje!
Wybacz.
Wiesz co? Zerwałabym z tobą teraz,
ale gdy połączą się linie czasu, nie będziemy się w ogóle znali.
- Alma! - Matko Boska!
Sam mówi, że nie bierzesz leków.
Dzięki, Sam!
I wierzysz, że rozmawiasz z ojcem.
Muszę lecieć.
Do tego rozbiłaś przy dzieciach lustro.
Zostanie po tym ślad.
Wiem, co przede mną ukrywałaś.
To ty włamałaś się do laboratorium.
To niedorzeczne.
Wszyscy poza tobą widzą, że potrzebujesz pomocy.
Zabiorę cię w miejsce, gdzie się tobą zajmą.
Gdzie?
Mają tam najlepszych lekarzy. Samych przystojniaków.
Nie. Mam plany. Rodzinny wypad do wariatkowa
przełóżmy na jakiś inny termin.
Masz rację! Byłam tamtej nocy w laboratorium.
Nie mam pojęcia, skąd to wiesz.
Byłam tam. I wiem, że kłamałaś.
- Żeby cię chronić. - Przed czym?
Przed twoim ojcem.
Przed śmiercią zaczął mówić rzeczy, które nie trzymały się kupy.
Bałam się, więc wysłałam go do lekarza.
Oczywiście.
Okazało się, że miał schizofrenię.
Przekonywałam go, żeby poszedł na terapię i brał leki,
ale nie słuchał. On na tobie eksperymentował.
Wiem. Żeby mi pomóc.
- W czym? - I tak byś nie zrozumiała.
Mówisz jak on.
Nie chcę popełnić tego samego błędu, co z twoim ojcem.
Nie chcę ciebie też stracić.
Będę o ciebie walczyć.
Nie musisz się o mnie martwić.
I nie obwiniaj się o los taty.
To nie było przez ciebie. Ty po prostu...
Po prostu go nie rozumiałaś.
Musisz pojechać ze mną do kliniki.
Nie. Jadę do Meksyku.
Nie rób tego!
Almo!
Nie martw się. Wszystko z tatą naprawiliśmy. Będzie dobrze.
Nie!
Byłam w okolicy. Wpadłam się przywitać.
Mama cię przysłała?
Robię ci wielką przysługę. Mama szaleje.
Uspokoiłam ją, obiecując, że polecę sprawdzić, co u ciebie.
Mam się dobrze.
Cieszę się.
Zepsułam ci miesiąc miodowy?
Nie. Nie ma problemu.
Nie wspomniałam, że to najgorszy dzień w moim życiu
i że wszystko się wali?
Nie wspomniałaś.
Powiedziałam wszystko Reedowi.
Byłam przekonana, że będzie mnie kochał
bez względu na wszystko,
i wyznałam mu prawdę.
- Źle to przyjął. - O Boże.
Ich prawnik rozpoczął proces anulowania małżeństwa.
Mam jutro zwrócić wszystkie prezenty.
Dzięki za widelce.
- Są też od Sama. - Ładne.
Mam dobre wieści.
Ta rzeczywistość przestanie istnieć.
- Tak? - Tak.
Musimy tu tylko poczekać. Wróci tata.
Cała przeszłość się zmieni. Nadal będzie żył.
Nasza rodzina będzie normalna. My też.
Wszystkie głupoty, jakich narobiłyśmy...
odejdą w zapomnienie.
Miło.
Jest kolejna!
Cholera. Przegapiłam.
To już czwarta. Co z tobą?
Nieważne. To piękna noc.
Tata się nie zjawił.
Przykro mi.
Pewnie jego astralna postać zanikła. To jedyne wytłumaczenie.
Jest jeszcze jedno.
Czyli co?
To wszystko istnieje tylko w mojej głowie? Jestem godną litości wariatką?
To nie tak.
Nie tęsknisz za czymś więcej?
Nie uważasz, że musi być coś jeszcze?
Nie wiem. Siedzimy tu,
patrząc, jak nad starymi ruinami wschodzi słońce.
Są drzewa.
Ptaki.
Chmury.
Prawdziwe życie też jest zachwycające.
Tak. Wiem.
Pomogę ci przez to przejść. Mama też.
Zabiorę cię do domu.
Dobrze.
Zostaw mnie na kilka minut.
Wiem, jak to zabrzmi,
ale muszę mieć pewność, że tata nie wyjdzie z tej jaskini.
Muszę mieć absolutną pewność, zanim... zostawię to wszystko za sobą.
Poczekam w aucie.
Kocham cię.
Oczywiście. Stąd wiem, że jesteś szalona.